Prognoza biegu Cameron — Jak to działa

Jak działa formuła

Funkcja Camerona f(d) = a − b·d + c / d^k, gdzie d to dystans w metrach, oznacza średnią prędkość, jaką biegacz jest w stanie utrzymać na danym dystansie. Spada ona szybko na pierwszych kilometrach, a potem powoli. Prognoza to znany czas przeskalowany przez dystans i przez stosunek obu prędkości: T2 = T1 × (D2/D1) × f(D1)/f(D2).

Z 5K lub 10K na maraton f(D1)/f(D2) wynosi około 1,16 i 1,11, więc Cameron spowalnia tempo bardziej niż stały wykładnik Riegela: przewidywany maraton wychodzi o kilka minut wolniejszy. Między sąsiednimi dystansami (5K → 10K, 10K → półmaraton) obie formuły zgadzają się co do kilku sekund.

Calcpace używa wersji metrycznej, którą Cameron opublikował w 2001 roku, dopasowanej do wyników od 800 m do maratonu. Daleko poza tym zakresem krzywa traci sens (spada do zera w okolicach 445 km), dlatego Calcpace stosuje Camerona tylko do 100 km; dla dłuższych dystansów użyj Riegela.

Przykład

Przebiegłeś 10K w 42:00. Jaki jest Twój przewidywany czas w maratonie?

f(10000) ≈ 13.7687

f(42195) ≈ 12.4001

T2 = 2520 × (42195/10000) × (13.7687 / 12.4001)

T2 ≈ 11 807 s ≈ 3:16:46

Riegel podaje 3:13:12 dla tych samych danych: Cameron jest o kilka minut ostrożniejszy.

Zobacz pełną analizę: 10K w 42:00

Cameron vs Riegel — kiedy stosować

Znany → Cel	Cameron	Riegel	Różnica
5K (20:00) → 10K	41:39	41:41	−0:02 (praktycznie to samo)
5K (20:00) → Maraton	3:15:11	3:11:49	+3:22 (Cameron bardziej konserwatywny)
10K (42:00) → Maraton	3:16:46	3:13:12	+3:34 (Cameron bardziej konserwatywny)

Żadna z formuł nie uwzględnia terenu, historii treningowej ani warunków w dniu startu. Traktuj je jako wskazówkę, nie gwarancję.

Formuła Camerona: kiedy i jak jej używać

Formuła Camerona, opracowana przez Dave'a Camerona, przewiduje czasy biegów na podstawie krzywej opisującej, jak średnia prędkość spada wraz z dystansem — stromej na krótkich biegach i bardziej płaskiej na długich. W przeciwieństwie do pojedynczego stałego wykładnika Riegela, przewidywane spowolnienie zależy od tego, gdzie na tej krzywej leżą oba dystanse. Calcpace używa wersji metrycznej, którą Cameron opublikował w 2001 roku, z dystansami w metrach.

W praktyce Cameron jest bardziej konserwatywny niż Riegel zawsze, gdy celem jest maraton: o kilka minut wolniejszy na podstawie 5K, 10K czy półmaratonu. Przy prognozach między sąsiednimi dystansami obie formuły są bardzo zgodne. Prediktor Calcpace uruchamia oba równolegle, abyś mógł je porównać.

Żadna formuła nie jest powszechnie dokładniejsza — obie są modelami empirycznymi ze znanych ograniczeniami. Najlepiej traktować zakres między dwoma wynikami jako przedział ufności dla Twojego czasu docelowego.

Jak to działa?

Kiedy powinienem używać Camerona zamiast Riegela?

Używaj Camerona jako ostrożnej drugiej opinii, gdy przewidujesz długi bieg — przede wszystkim maraton — na podstawie krótkiego, np. 5K lub 10K: spowalnia tempo bardziej niż Riegel, zostawiając zapas na wytrzymałość, której krótki bieg nie sprawdza. Przy prognozach między sąsiednimi dystansami (10K na półmaraton) obie formuły dają bardzo podobne wyniki.

Która formuła jest dokładniejsza?

Żadna nie jest powszechnie lepsza. Obie zostały wyprowadzone z dużych baz danych wyścigów i uchwytują różne aspekty relacji dystans-prędkość. Rzeczywista dokładność zależy od jakości wysiłku, profilu trasy i specyfiki treningu.

Czy mogę używać tych prognoz do ultramaratonów?

Nie — obie formuły były kalibrowane na danych z biegów do maratonu, a Calcpace stosuje Camerona tylko do 100 km. Na ultradystansach (50K, 100K, 100 mil) o wyniku decydują odżywianie, sen, teren i odporność psychiczna, których żadna formuła oparta na tempie nie uwzględnia. Bazy danych dla konkretnych tras i wskazówki trenera są w przypadku ultra znacznie bardziej wiarygodne.